Rzeczpospolita
Na ziemiach Rzeczpospolite początku baroku przypadają na koniec XVI wieku i wiążą się z upowszechnieniem w Europie potrydenckiej reformy Kościoła. Początkowo kultura barokowa rozwijała się bardzo intensywnie. Zapewne było to efektem dobrej kondycji gospodarczej Rzeczpospolitej - bogaciła się magnateria, średnia szlachta, a także część mieszczaństwa z ośrodków leżących na głównych szlakach komunikacyjnych. Niemałe znaczenie miał również mecenat władców panującej wówczas dynastii Wazów. Na wzór ich warszawskiego dworu budowano lub przebudowano magnacie rezydencje, które miały przyćmić pałace władców. Ważną rolę odegrali również jezuici, którzy w całej katolickiej Europie wznosili kościoły wzorowane na II Gesu. Budowano także świątynie i domy zakonne dla innych nowych zgromadzeń, które pojawiły się w Rzeczypospolitej na przykład misjonarzy kapucynów. Fundowali je biskupi, magnaci, królowie, szlachta oraz mieszczanie. Rozwój kulturalny zatrzymał się w czasach wojen - powstania Chmielnickiego, potopu szwedzkiego i zmagań z Turcją. Zachwiały się wówczas ekonomiczne podstawy państwa. Zubożałe społeczeństwo przestało popierać artystów.