Literatura
W epoce baroku w Rzeczpospolitej upowszechniła się sztuka pisarska. Od schyłku XVI wieku powstały liczne pamiątki, listy. Opisywano w nich przygody wojenne, wydarzenia polityczne, sposoby gospodarowania na folwarku, wrażenia z dalekich podróży, czy wyjazdy na uniwersytety czy dwory. Pisali duchowni, dyplomaci, mieszczanie, kupcy, misjonarze, przekonani o znaczeniu własnych przeżyć i doświadczeń między innymi pamiątki szlachcica żołnierza Jana Chryzostoma Paska są kopalnią wiedzy o epoce i do dziś stanowią pasjonującą literaturę. Realistyczny opis tamtych czasów przekazywali też poeci związani z arianami. Należał do nich szlachcic Wacław Potocki, który krytykował nietolerancję religijną, krzywdę chłopską i negatywne zjawiska nasilające się w XVII wieku. Krzywym zwierciadłem epoki jest przede wszystkim bogata literatura sowizdrzalska mieszczańsko - plebejska. Różne strony życia i ustroju krytykował też szlachcic i uczony Szymon Staropolski oraz wykształcony magnat Krzysztof Opaliński. Staropolski otwarcie wzywał do naprawy Rzeczpospolitej, do wzmocnienia obronności kraju, do uzdrowienia sądownictwa.